Ezkaba

Penalaren memoria biztanle bakoitzarena da, familiena, historia, itxaropenak eta ilusio etenak. Bere hormak, bere arropa eta oroitzapenengatik eraikita daude.

Preso bat zenbaki bat besterik ez da, bizkar busti bat, “Manterola” txokolate zati bat, ur zikin pote bat, dilista edo garbantzu batekin, zoruko hariak dituen zigarro bat, hamabiren artean partekatua, zeru zati bat, errebolta bat, gutun anputatu bat eta tiro batek eragindako heriotza bat, abitaminosia edo “bihotz-gelditzea”. Hormak eta hezurrak besterik ez daude. Baina, eta harresiek eta hildakoek hitz egingo balute?

Ezkaba bizi baldintzei eta zigor frankistaren ihesari, emakumeen elkartasun sareei, laguntasunari, gizatasunari eta itxaropenari buruzko obra da.