SAETA

Antzerkiari bere forma ezberdinetan egindako omenaldi batean, SAETAk aktorearen rolaz, bere ofizioaren zentzu sakonaz, antzerkiaren funtsaz eta antzerkia bizitzarekin berarekin nola lotzen den hausnartzen du. Pertsonaiak hor bakarrik existitzen dira, espazio horretan eta une horretan, eta aktoreak pertsonaiei bizia ematen dien bezala, haien esku dago obra, sortzailearen, sorkuntzaren eta antzerkiaren ekintza biziaren arteko mendekotasunaren betiereko oroigarri gisa.

Dena erortzen da, ezer ez da tragedia komiko honetan dirudiena. Antzerkiaren jolasak aukera ematen digu ez garena izateko, ezagutzen ez ditugun leku eta denboretan bizitzeko eta gure errealitatetik kanpo esperientziak bizitzeko.